โครงการพัฒนาแผนที่นำทางสำหรับการขนส่งที่ชาญฉลาด และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม จังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดเพชรบูรณ์

      ระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (Luangprabang-Indochina Mawlamyine Economic Corridor: LIMEC) เป็นแนวเส้นทางการเชื่อมโยงประเทศไทยกับประเทศเพื่อนบ้าน ประกอบด้วย 2 แขวงของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว (แขวงหลวงพระบาง และแขวงไชยบุรี) 2 รัฐของสาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา (รัฐกะเหรี่ยง และรัฐมอญ) และกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 ของประเทศไทย (จังหวัดอุตรดิตถ์ จังหวัดตาก จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดพิษณุโลก) โดยได้เริ่มมีการขับเคลื่อนระเบียงเศรษฐกิจฯ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 เพื่อให้เกิดความร่วมมือกัน 5 ด้าน ประกอบด้วย ด้านการค้าและการลงทุน ด้านการท่องเที่ยว ด้านการศึกษา ด้านสุขภาพ และด้านโลจิสติกส์ ซึ่งจะก่อให้เกิดการทำธุรกิจ การเคลื่อนย้ายทั้งคนและสินค้า การบริการ เงินทุน และสารสนเทศระหว่างกัน โดยจะนำมาซึ่งการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจและสังคมของสมาชิก ทั้งสามประเทศ สำหรับวิสัยทัศน์มุ่งเป้าของระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) แบ่งออกเป็น 3 ระยะ ประกอบด้วย ระยะสั้น (ระยะ 1-3 ปี) เกิดระบบเศรษฐกิจ (LIMEC Economy) ที่เอื้อต่อการแลกเปลี่ยนด้านการค้า และการลงทุนมีความเสรีในการค้าขายไปมาหาสู่กันอย่างสะดวกสบาย และเกิดพันธมิตรทางเศรษฐกิจข้ามพรมแดนระหว่างประเทศสมาชิก ระยะกลาง (ระยะ 5 ปี) เกิดการร่วมมือกันระหว่างประเทศที่มีความเท่าเทียมกันเอื้อประโยชน์ที่บูรณาการกัน และมีเสรีในทุกมิติอย่างแท้จริง และระยะยาว (ระยะ 10 ปี) เป็นระเบียงเศรษฐกิจชั้นนำเกิดการยอมรับทุกภาคส่วน และมีศักยภาพเชื่อมโยงสู่เศรษฐกิจระดับโลก (โครงการศึกษาเพื่อยกระดับระเบียงเศรษฐกิจ หลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) ให้สอดคล้องกับกรอบความร่วมมืออนุภูมิภาคทางเศรษฐกิจ อิรวดี เจ้าพระยา แม่โขง (ACMECS), 2563) โดยแนวเส้นทางระเบียงเศรษฐกิจ หลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) เริ่มต้นจากแขวงหลวงพระบาง และแขวงไชยบุรีของสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวเชื่อมโยงมายังพื้นที่อินโดจีนหรือพื้นที่ภาคเหนือตอนล่าง 1 ของประเทศไทย ผ่านทางจุดผ่านแดนถาวรภูดู่ จังหวัดอุตรดิตถ์ และออกจากประเทศไทยบริเวณด่านแม่สอด จังหวัดตาก เพื่อเชื่อมเข้าสู่สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมาที่ด่านเมียวดี รัฐกะเหรี่ยง และรัฐมอญ นอกจากนี้ แนวเส้นทางนี้ (LIMEC) ยังเป็นจุดตัดของแนวระเบียงเศรษฐกิจที่สำคัญ ประกอบด้วย แนวระเบียงเศรษฐกิจเหนือ-ใต้ (North-South Economic Corridor: NSEC) แนวระเบียงเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor: EWEC) และแนวระเบียงเศรษฐกิจเชียงใหม่-เวียงจันทน์ (Chiangmai-Vientiane Economic Corridor: CVEC)

      สำหรับระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) เป็นหนึ่งในผลผลิตที่ได้ จากโครงการวิจัยปี พ.ศ. 2556 ภายใต้ชื่อ “การพัฒนายุทธศาสตร์โลจิสติกส์การคมนาคมทางบก ในเส้นทางภาคเหนือตอนล่าง ประเทศไทย–สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว–สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม–เขตปกครองตนเองกว่างซี สาธารณรัฐประชาชนจีน” ดำเนินการโดยมหาวิทยาลัยนเรศวร ซึ่งได้รับทุนอุดหนุนการวิจัยจาก สำนักงานวิจัยแห่งชาติ (วช.) ร่วมกับสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (สกสว.) โดยได้มีการนำเอาผลการศึกษาของโครงการวิจัยฯ มาใช้เป็นตัวการกำหนดแผนแม่บทและยุทธศาสตร์ในการกำหนดทิศทางการพัฒนาเศรษฐกิจของกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง เพื่อเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขัน และขับเคลื่อนการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC) รวมถึงเป็นการขับเคลื่อนระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) ให้เกิดกิจกรรมอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 จนถึงปัจจุบัน อาทิเช่น การจัดตั้งคณะกรรมการ LIMEC การจัดประชุมนานาชาติ การจัดประชุมวิชาการนานาชาติ การทำวิจัยเกี่ยวข้องกับ LIMEC และ การลงนามร่วมกันระหว่าง 3 ประเทศสมาชิกในบันทึกความเข้าใจในการขับเคลื่อนและสนับสนุน การดำเนินงานโครงการและกิจกรรมต่างๆ เป็นต้น (มหาวิทยาลัยนเรศวร, 2564) ดังแสดงในรูปที่ 1-2 นอกจากนี้ ในการประชุม ครม.สัญจร ณ จังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อวันที่ 18 กันยายน 2561 ได้มีมติขับเคลื่อนการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 ด้านการเชื่อมโยงระเบียงเศรษฐกิจ หลวงพระบาง-อินโดจีน – เมาะลำไย (LIMEC) โดยมีเป้าหมายยกระดับโครงข่ายคมนาคมขนส่งและ ระบบโลจิสติกส์จากกลุ่มจังหวัดฯ สู่ภูมิภาคและอาเซียน ซึ่งที่ผ่านมาได้มีการพัฒนาโครงข่ายการคมนาคม ที่เกี่ยวข้อง อาทิเช่น 1) การพัฒนาทางหลวงหมายเลข 12 เส้นทางแม่สอด-มุกดาหาร (777 กิโลเมตร) ปัจจุบันขยายเป็น 4 ช่องจราจรแล้ว 427 กิโลเมตร อยู่ระหว่างก่อสร้าง 133 กิโลเมตร ยังคงเหลือเส้นทางถนนขนาด 2 ช่องจราจรอีกเพียง 81 กิโลเมตร และ 2) การพัฒนาทางหลวงหมายเลข 117 เส้นทาง จังหวัดอุตรดิตถ์-จุดผ่านแดนถาวรภูดู่ (148 กิโลเมตร) ปัจจุบันได้เริ่มดำเนินการบางช่วงแล้ว ในปีงบประมาณ 2564 แต่ยังมีอีกบางช่วงที่ยังอยู่ระหว่างรอผลการพิจารณาผลการศึกษาผลกระทบ ด้านสิ่งแวดล้อม (EIA) เป็นต้น (แผนพัฒนากลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 (พ.ศ.2566 – 2570))

       การศึกษาโครงการวิจัย เรื่อง “การพัฒนาแผนที่นำทางสำหรับการขนส่งที่ชาญฉลาดและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมตามแนวระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC)” ของกลุ่มจังหวัดภาคเหนือตอนล่าง 1 (อุตรดิตถ์ พิษณุโลก เพชรบูรณ์ สุโขทัย และตาก) มีวัตถุประสงค์เพื่อก่อให้เกิด การเชื่อมโยงการเดินทางตามแนวระเบียงเศรษฐกิจหลวงพระบาง อินโดจีน เมาะลำไย (LIMEC) โดยได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 3 ระยะ ได้แก่ ระยะที่ 1 ศึกษาในพื้นที่จังหวัดอุตรดิตถ์ ระยะที่ 2 ศึกษา ในพื้นที่จังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดเพชรบูรณ์ และระยะที่ 3 ศึกษาในพื้นที่จังหวัดสุโขทัย และจังหวัดตาก

วัตถุประสงค์

  1. เพื่อศึกษาความต้องการพัฒนาการขนส่งที่ชาญฉลาด และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ของจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดเพชรบูรณ์
  2. เพื่อศึกษารูปแบบการพัฒนาการขนส่งที่ชาญฉลาด และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ของจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดเพชรบูรณ์
  3. เพื่อจัดทำแผนที่นำทางการพัฒนาสำหรับการขนส่งที่ชาญฉลาด และเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของจังหวัดพิษณุโลกและจังหวัดเพชรบูรณ์